Pure Red

Τα BLOGS κινούν τον κόσμο!!!

2008-06-26T11:24:00.000+03:00

ΔΥΟ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ:

«Τα blogs κινούν τον κόσμο»

Της Εύης Ελευθεριάδου

«Χάρη στο Ίντερνετ, οι άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν τον κόσμο καλύτερα, ταξιδεύουν περισσότερο, έχουν πολλούς φίλους και αποκτούν ποικίλες κοινωνικές διασυνδέσεις», λέει ο Μπόρις Φελτχάουζεν Βαν Ζάντεν που επιχειρεί να αλλάξει τον κόσμο μέσα από το bomega.com (Όλες οι φωτογραφίες βρίσκονται στη διεύθυνση http://www.flickr.com/photos/nasose)

Οι μπλόγκερ μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο και η τεχνολογία να φέρει την ευτυχία, λένε δύο από τους πιο πετυχημένους επιχειρηματίες του Ίντερνετ

Τι κοινό έχει ένας μπλόγκερ με τον Θεό; Τι μορφή έχουν οι σκλάβοι σήμερα; Πώς μπορεί να δουλεύει κάποιος τέσσερις ώρες την εβδομάδα και τον υπόλοιπο χρόνο να ταξιδεύει ανά τον πλανήτη; Δύο διάσημοι μπλόγκερ και πετυχημένοι επιχειρηματίες στον χώρο του Ίντερνετ, που βρέθηκαν στην Ίο καλεσμένοι της δεύτερης συνάντησης Ελλήνων μπλόγκερ, εκμυστηρεύονται στα «ΝΕΑ» τη σχέση τεχνολογίας και προσωπικής ευτυχίας.
Καταρχήν, ένας καλός μπλόγκερ δεν διαφέρει και πολύ από τον Θεό, λέει ο Ολλανδός Μπόρις Φελτχάουζεν Βαν Ζάντεν, που έγινε εκατομμυριούχος στα 30 του πουλώντας την πρώτη του ιντερνετική επιχείρηση. «Η δυνατότητα του μπλόγκερ σήμερα να ακουστεί σε ολόκληρο τον κόσμο είναι εντυπωσιακή. Σε ελάχιστα λεπτά φτιάχνεις δωρεάν ένα μπλογκ κι από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να κάνεις και σε ποιους φτάνουν τα λόγια σου. Σε κάθε θρησκεία, ο Θεός είναι αθάνατος, παντογνώστης, παντοδύναμος, πανταχού παρών και φιλάνθρωπος. Η καλή τεχνολογία μάς μετατρέπει σε Θεούς. Πάρτε για παράδειγμα έναν μπλόγκερ. Οι λέξεις του ζουν για πάντα online και βρίσκεται παντού ταυτόχρονα. Το μπλόγκινγκ καταργεί όλα τα σύνορα. Οι καλοί μπλόγκερ ανταμείβονται για την ειλικρίνειά τους και την εντιμότητά τους. Θέτοντας ερωτήματα στο κοινό σου χρησιμοποιείς τη συλλογική σοφία και γίνεσαι τόσο έξυπνος όσο όλοι οι αναγνώστες σου μαζί. Το μπλόγκινγκ σε κάνει Θεό».
Η τεχνολογία μπορεί να σου δώσει δυνάμεις θεϊκές, αλλά αν δεν βάλεις όρια στον τρόπο που τη χρησιμοποιείς, μπορεί να δημιουργήσει μία νέα γενιά ψηφιακών σκλάβων. Ο Τιμ Φέρις, συγγραφέας του διεθνούς μπεστ-σέλερ «Η εβδομάδα των τεσσάρων ωρών», εξηγεί: «Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν τα email και τα chat με λάθος τρόπο. Ο κατακλυσμός των μηνυμάτων από βοήθεια γίνεται εμπόδιο. Η δόση κάνει το δηλητήριο. Αν απλώς μιμείσαι τον τρόπο που χρησιμοποιούν οι άλλοι την τεχνολογία, τότε αυτή θα σε κάνει μέλος της νέας γενιάς ψηφιακών σκλάβων. Αν ελέγξεις τη δόση και κουμαντάρεις εσύ την τεχνολογία αντί να σε κουμαντάρει εκείνη, θα σου δώσει το κλειδί για την ελευθερία».
Ο 29χρονος Αμερικανός δίνει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο. Ανάμεσα στους πελάτες του είναι το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, το FΒΙ, η CΙΑ και το Google. Μιλάει για το πώς χρησιμοποίησε τα κοινωνικά μίντια και τα μπλογκ για να κάνει το βιβλίο του μεγάλη επιτυχία σε 30 γλώσσες. Τον Σεπτέμβριο κυκλοφορεί και στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος. Πιστεύει ότι το μυστικό της επιτυχίας είναι ο ελεύθερος χρόνος και για να τον κατακτήσουμε πρέπει να χρησιμοποιήσουμε σωστά τα εργαλεία που μας δίνει η τεχνολογία και να υιοθετήσουμε την τακτική της «επιλεκτικής άγνοιας». «Αγνοήστε όλες τις πληροφορίες που δεν σας χρειάζονται, δηλαδή όσες δεν καταλήγουν σε δράση από μέρους σας. Μη σας νοιάζει η ακαθόριστη έννοια της πληροφόρησης που δεν καταλήγει στη βελτίωση των πραγμάτων. Στον ψηφιακό κόσμο υπάρχει πάντα περισσότερη πληροφορία από ό,τι χρόνος. Ο έλεγχος της πληροφορίας που αφήνουμε να φτάνει σε εμάς μάς βοηθά να είμαστε πιο παραγωγικοί χωρίς να χάνουμε τον χρόνο μας».
Τα πράγματα πάντως αλλάζουν στο Ίντερνετ με ραγδαίους ρυθμούς. «Ο κόσμος ξεχνά πως το Ίντερνετ είναι μόνο 15 ετών. Οι ιδέες, οι τάσεις και οι εταιρείες που έχουμε σήμερα είναι τα πρώτα πειράματα. Σε πέντε χρόνια δεν θα αναγνωρίζεται το Ίντερνετ. Μόλις τώρα αρχίζουμε. Είναι συναρπαστικό να ζούμε σε μία εποχή όπου ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει μία επιχείρηση online και με τη σωστή ιδέα να αγγίξει ένα παγκόσμιο κοινό», προσθέτει ο 38χρονος Βαν Ζάντεν.

Facebook stories 2

2008-05-07T09:39:00.002+03:00

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΤΟΥ ΒΒC ΕΝΤΟΠΙΣΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ

«Έκλεψαν» τα δεδομένα των χρηστών του Facebook σε 3 ώρες!

Facebook. Είναι πολύ εύκολο κάποιος επιτήδειος να «κλέψει» τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ από τους δημοφιλέστερους δικτυακούς τόπους «κοινωνικής δικτύωσης»- έχει περισσότερα από 69 εκατ. ενεργούς χρήστες σε ολόκληρο τον κόσμο. Όπως όμως αποκάλυψε έρευνα του ΒΒC, το Facebook δεν είναι και πολύ ικανό να προστατεύσει τα προσωπικά δεδομένα των ανθρώπων που το εμπιστεύονται... «Λιγότερες από τρεις ώρες» χρειάστηκαν οι δημοσιογράφοι της (εξειδικευμένης στην τεχνολογία) τηλεοπτικής εκπομπής «Click» για να φτιάξουν μια εφαρμογή (application) που τους επέτρεψε να εξασφαλίσουν, εν αγνοία των χρηστών που την «κατέβασαν», το όνομα, τη διεύθυνση, την ημερομηνία γέννησής τους, το όνομα του εργοδότη τους- καθώς και όλα τα αντίστοιχα προσωπικά δεδομένα των «φίλων» τους στο Facebook. Σύμφωνα με τους Βρετανούς δημοσιογράφους, «οποιοσδήποτε άνθρωπος με στοιχειώδεις γνώσεις προγραμματισμού» θα μπορούσε να δημιουργήσει μια παρόμοια εφαρμογή, ένα πρόγραμμα που μπορεί να παρουσιαστεί με τη μορφή ενός κουίζ ή ενός παιχνιδιού. Η επίμαχη εφαρμογή προστέθηκε στους λογαριασμούς τεσσάρων χρηστών και αμέσως εξέθεσε σε αδιάκριτα μάτια τα προσωπικά δεδομένα των ιδίων και όλων των φίλων τους- ακόμα και εκείνων που είχαν φροντίσει να κρύψουν τα δεδομένα αυτά από το δημόσιο προφίλ τους.
«Αυτήν τη στιγμή, ο μόνος πραγματικά τρόπος ώστε να είναι σίγουρος και ασφαλής ένας χρήστης είναι να αφαιρέσει όλες τις εφαρμογές και να μην τις χρησιμοποιεί», προειδοποιεί το ΒΒC. Διότι τα κενά που εντοπίστηκαν στην ασφάλεια του Facebook θα μπορούσαν, στα χέρια επιτήδειων, να αποδειχθούν επικίνδυνα για τους χρήστες. Κάποιος θα μπορούσε, για παράδειγμα, να «κλέψει» την ταυτότητα ενός χρήστη και να ανοίξει λογαριασμό στην τράπεζα με τα στοιχεία του.

Αντιγραφή από τα Νέα 6/5/2008

...

Μια απορία που είχα πάντα: η τέχνη αντιγράφει τη ζωή, ή η ζωή την τέχνη;
Θυμάμαι πριν αρκετά χρόνια μια χολυγουντιανή (υπερ)παραγωγή με τίτλο "Παγιδευμένη στο δίκτυο", a.k.a. The Net, όπου πρωταγωνιστούσε η τότε ανερχόμενη σταρλετίτσα Σάντρα Μπούλοκ. Σύμφωνα με το πρωτότυπο σενάριο της ταινίας, ούτε λίγο, ούτε πολύ κάποιοι επιτήδειοι είχαν κλέψει (κυριολεκτικά) την ταυτότητά της και μια άλλη γυναίκα παρουσιαζόταν αντί γι' αυτήν...
Πόσο δύσκολο είναι να γίνει αυτό πλέον... από κάποιον/-ους που έχουν "έννομο" συμφέρον για μια τέτοια ενέργεια...;
Πόσο κινδυνεύουμε τελικά... στη σύγχρονη κοινωνία της (παρα)πληροφορίας;

Στη Μιράντα...

2008-05-02T19:22:00.003+03:00

Για να θυμόμαστε εμείς οι πιο παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι... σε ηλικία.

ΣΕ μένα το οφείλεις, Μιράντα μωρό μου, που κυκλοφορείς αβασάνιστα με μια αλυσιδίτσα στον αστράγαλο χρυσή. Και κάνει να δείχνουν ακόμη πιο σέξι τα μακριά, καλλίγραμμα ποδαράκια σου, στο Πούντα Μπιτς και στης Πάρου τη Χρυσή Ακτή.

Η προ-γιαγιά σου, που 'χε τ' όνομά σου, φορούσε κι εκείνη μια αλυσιδίτσα στο πόδι της, που δεν ήταν όμως, καρδούλα μου, σαν τη δική σου χρυσή. Αλλά σκουριασμένη, με μια βαριά σιδερένια μπάλα δεμένη· να δραπετεύσει να μην μπορεί.

ΣΚΛΑΒΑ ήταν, μωρό μου, Μιράντα, η προ-γιαγιά σου η καλή. Μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό, γιατί, με χίλιους δυο τρόπους -να 'χεις το νου σου- κάποια στιγμή θα προσπαθήσουν να σου αφαιρέσουν και σένα την αλυσιδίτσα τη χρυσή και να σου φορέσουν την άλλη, την παραδοσιακή.

ΜΕΓΑΛΗ ευγνωμοσύνη μού οφείλεις Μιράντα μου. Αν όχι σε μένα απαραιτήτως, που στα μαρτυράω, τουλάχιστον στ' αδέλφια μου, που σκοτώθηκαν για την πάρτη σου στο Σικάγο, για να μπορείς εσύ να φοράς αυτή την αλυσιδίτσα τη χρυσή. Μεγάλη δουλάρα θα 'σουν αγάπη μου, αν δεν είχαν ξεσηκωθεί τ' αδέλφια μου εκεί.

ΤΟΝ πρώτο που πρέπει να ευγνωμονείς, λουλουδάκι μου, είναι τον Αλμπερτ Πάρσονς, τον αναρχοσυνδικαλιστή. Που με τη Λούσι τη γυναίκα του και τα επτά παιδιά τους μαζί, ήταν εκείνη την Πρωτομαγιά του 1886, στην πορεία, στο Σικάγο, η κεφαλή. Τον Σπις, τον Πάρσονς, τον Φίσερ και τον Εγκελ, που τραγουδώντας τη «Μασσαλιώτιδα» ανέβηκαν στην αγχόνη· και προπάντων μην αγνοείς αυτόν τον κούκλο, τον Λούις Λινγκ που αυτοκτόνησε στο κελί
λίγο πριν απαγχονιστεί.

ΕΜΑΘΑ πως τελευταία με διαβάζεις κάθε μέρα γιατί: «έχω φάση φοβερή». Αυτό το σημείωμά μου ίσως κάπου-κάποτε σου χρειαστεί. Το ότι δουλεύεις 8 ώρες και όχι απ' το πρωί ώς το βράδυ το οφείλεις στον Αουγκουστ Σπις. Τα ελεύθερα γουικέντ στην Αράχοβα στον Σάμουελ Φίλντεν. Το βιβλιάριο υγείας που 'βγαλες στον Μίκαελ Σβαμπ. Κάθε φορά που πας χωρίς να πληρώσεις εξτρά στο γιατρό μπορείς να λες: «Μίκαελ σ' ευχαριστώ»!

ΓΙΑ να δικαιούσαι κι εσύ άδεια καλοκαιρινή και να ξεσαλώνεις στο Σούπερ Παραντάιζ και στη Χρυσή Ακτή το κανόνισαν (άσχετο!) κάτι καπνεργάτες Σαλονικιοί. Στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, τον Μάη του '36, έπεσαν για πάρτη σου απ' τις σφαίρες της αστυνομίας, νεκροί.

ΤΟ ότι το παίζεις free, το χρωστάς σε διακόσιους παιδαράδες που έστησαν στο απόσπασμα οι Γερμανοί, στο σκοπευτήριο στην Καισαριανή. Την άδεια εγκυμοσύνης, όταν, με το καλό, κάνεις παιδί, σ' εκείνον τον Οσκαρ Νίμπι, τον αναρχοσυνδικαλιστή. Και την ελπίδα ότι δεν θα ζήσεις μες στην άγνοια και στον φόβο μια ζωή σκυφτή, στην εξέγερση του Μάη, τη φοιτητική.

TOY ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/04/2008

Facebook stories

2008-04-23T20:28:00.004+03:00

"Στο facebook έχω μόλις 30 φίλους. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό, αρκεί να πιστεύεις πως διαθέτεις περισσότερους στην πραγματική ζωή. Η καλή υπηρεσία μού προώθησε μία διαφήμιση με την οποία με προτρέπει να αγοράσω ένα βιβλίο προκειμένου, εύκολα και γρήγορα, να διπλασιάσω τον αριθμό των ηλεκτρονικών μου φίλων. Δεν θέλω, αν και για τα ήθη του δικτύου θα έπρεπε. Είναι, τουλάχιστον, υποτιμητικό να διαθέτεις μόλις 30 φίλους σε ένα περιβάλλον 60 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το facebook θα ήθελε να γίνουμε όλοι φίλοι μεταξύ μας. Ει δυνατόν, όλοι οι άνθρωποι που περπατούν και αναπνέουν στον πλανήτη.

Να αναρτήσουμε φωτογραφία, στοιχεία ταυτότητας και να συμμετέχουμε με χαρά στις ηλεκτρονικές εφαρμογές που μας ζητούν να δηλώσουμε ποια είναι η αγαπημένη μας στάση στο σεξ. Εκ των πραγμάτων, για αρκετούς ανθρώπους που περνούν τη μέρα τους στο facebook η αγαπημένη τους στάση είναι το 11, κοινώς δύο κορμιά παραλλήλως ξαπλωμένα χωρίς καμία απολύτως επαφή. Αλλά, μισό λεπτό, εδώ χρειάζονται κάποιες εξηγήσεις, αν και όσοι δεν γνωρίζετε τι ακριβώς είναι το facebook θα ήταν καλύτερο να προσπεράσετε το κείμενο.

Όμως, σας θέλουμε εδώ. Το facebook, λοιπόν, περιγράφεται εύσχημα ως μια υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης, όπου οι άνθρωποι μπορούν να επικοινωνούν με τους φίλους τους, να δημιουργήσουν καινούργιες σχέσεις, να συγκροτήσουν ομάδες κοινού ενδιαφέροντος. Ο μέσος χρήστης ξοδεύει 20 λεπτά τη μέρα στο facebook. Τις τρεις πρώτες εβδομάδες, όμως, διαθέτει ώρες ολόκληρες αναζητώντας φίλους και ανταλλάσσοντας μηνύματα. Αυτή είναι η καλή επεξήγηση της υπηρεσίας. Η κακή λέει πως το facebook είναι ένα παγκόσμιο φακέλωμα προς χάρη των μεγάλων πολυεθνικών και των διαφημιστών, που αποθεώνουν τα εξειδικευμένα δημογραφικά στοιχεία. Φιλικό στο χρήστη. Μπορείτε να δημιουργήσετε μία προσωπική σελίδα, η οποία ουσιαστικά υποδηλώνει το δικτυακό σας στίγμα. Αν θέλετε, όμως, να σας βρουν οι παλαιοί συμμαθητές και οι φίλοι, είστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσετε το όνομα που αναγράφεται στην ταυτότητά σας. Για πρώτη φορά στην Ιστορία τόσα εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν με προθυμία το αληθινό τους όνομα σε ένα μέσο που είναι προσβάσιμο από όλους. Η εγγραφή, όμως, δεν μπορεί να γίνει χωρίς μία έγκυρη ηλεκτρονική διεύθυνση. Έχουμε, λοιπόν, περίπου 60 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε ίδιο αριθμό ηλεκτρονικών διευθύνσεων. Το σύστημα σε προτρέπει να αναρτήσεις τη φωτογραφία σου και φωτογραφίες φίλων.

Χαριτωμένο; Όχι και τόσο. Το facebook είναι η μεγαλύτερη φωτογραφική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ποτέ. Στους υπολογιστές του είναι αποθηκευμένες

2 δισεκατομμύρια φωτογραφίες, ούτε το σύστημα συνοριακών ελέγχων των ΗΠΑ δεν έχει τόσες. Μέχρι να διαβάσετε αυτήν την πρόταση στη βάση θα έχουν προστεθεί εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες. Κάθε μέρα 14 εκατομμύρια φωτογραφίες εμπλουτίζουν το φωτογραφικό άλμπουμ της υπηρεσίας. Η συντριπτική πλειονότητα των χρηστών έχει τοποθετήσει προσωπική φωτογραφία. Μπορεί να είναι και η δική σας κάπου εκεί, εν αγνοία σας και μάλιστα ταυτοποιημένη στο πρόσωπό σας. Πώς; Κάποιος φίλος σας «ανέβασε» φωτογραφία σας στο προσωπικό του άλμπουμ, χρησιμοποίησε τη δυνατότητα λεζάντας και έτσι όταν ο δείκτης του mouse περάσει πάνω από το πρόσωπό σας, αποκαλύπτεται και το όνομά σας. Οι χρήστες έχουν κάποιους περιορισμούς στην περιήγηση των προφίλ. Ούτως ή άλλως, δεν μπορείς να βουτήξεις σε εκατομμύρια εγγραφές, θα πνιγείς. Αλλά το facebook μπορεί να τους δει όλους. Και να τους περάσει από λεπτό κόσκινο. Ως υπηρεσία είναι εξαιρετικά εύχρηστη ως και χαριτωμένη.

Διατίθεται ένα πλήθος εφαρμογών με τεστ προσωπικότητας, τα οποία σου αποκαλύπτουν πόσο καλός εραστής είσαι ή σε ποιο είδος καταστροφής αντιστοιχείς. Για να δεις, όμως, τα αποτελέσματα, θα πρέπει να καλέσεις και άλλους είκοσι φίλους να ακολουθήσουν το ίδιο μονοπάτι, δηλαδή να χρησιμοποιήσουν την ίδια εφαρμογή. Έτσι, όσο εσύ απαντάς σε ερωτηματολόγια για να μάθεις με ποιον τρόπο φιλάς, προσφέρεις στην καλή υπηρεσία την ευκαιρία να μάθει όχι μόνο τα δημογραφικά σου στοιχεία, αλλά και από ποιο πλευρό κοιμάσαι το βράδυ. Και φαίνεται ότι κοιμάσαι βαθιά.

Δωρεάν τυρί

Το facebook δεν κρύβει πως δωρεάν τυράκι σερβίρεται μόνο σε ποντικοπαγίδες.
Οι μεγαλύτερες εταιρίες μετρήσεων συνεργάζονται μαζί του, όπως, βέβαια, και οι ισχυρότερες πολυεθνικές, αφού διαπιστώνουν ότι μπορούν να κατευθύνουν τη διαφημιστική τους καμπάνια στο πλέον εξειδικευμένο κοινό που δημιουργήθηκε ποτέ. Ήδη οι μεγαλύτερες εμπορικές επωνυμίες του πλανήτη έχουν υπερήφανα ανακοινώσει τη συνεργασία τους με την υπηρεσία. Μπορείτε, όμως, να δοκιμάσετε και εσείς να διαφημιστείτε σε κοινό της επιλογής σας με προσιτό κόστος. Η διαφημιστική πλατφόρμα του facebook είναι τόσο έξυπνη που το μήνυμά σας θα φτάσει μόνο στους σωστούς αποδέκτες. Μεταξύ μας, πρόκειται για ένα τεράστιο πείραμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Μπορείς να κάνεις λεφτά από τη φιλία; Ναι, μπορείς, αρκεί να αντικαταστήσεις τα λόγια από τον ήχο του πληκτρολογίου. Αρκεί να δείξεις πως το εύρος της δικτυακής κοινωνικότητας είναι σημαντικότερο από την ουσία της πραγματικής επαφής. Έτσι, διαβάζουμε στις τελευταίες μελέτες για το φαινόμενο πως η επιτυχία του βασίζεται στην τάση των ανθρώπων να ομαδοποιούνται και να μιμούνται ο ένας τον άλλο. Ο ένας φίλος προσελκύει τον άλλο. Για τις νεαρές ηλικιακά ομάδες η εγγραφή στο facebook είναι τόσο απαραίτητη όσο η κατοχή κινητού τηλεφώνου. Αφού είναι όλοι εκεί! Οι άνθρωποι λένε τα πάντα στο facebook και τα υπογράφουν με το πραγματικό τους όνομα, την ηλεκτρονική διεύθυνση και τη φωτογραφία τους. Και το facebook διαθέτει τεράστια μνήμη και όλη την καλή διάθεση για να συνεργαστεί με τις αρμόδιες υπηρεσίες, αν του ζητηθεί. Δεν χρειάζεται να σας το πει κάποιος τρίτος, το λέει και η άδεια χρήσης της υπηρεσίας, εκείνο το μακρύ κείμενο κάτω από το οποίο πάντα δηλώνουμε πως συμφωνούμε με όσα γράφει. Μεταφράζουμε: «Όταν χρησιμοποιείτε το facebook ίσως δημιουργήσετε το προσωπικό σας προφίλ, σχέσεις, ανταλλάξετε μηνύματα και κάνετε χρήση των εφαρμογών του διοχετεύοντας προσωπικές πληροφορίες σε διάφορα κανάλια. Εμείς συλλέγουμε αυτές τις πληροφορίες για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένες εφαρμογές». Τι μας λέει; Πως επεξεργάζονται προσωπικά στοιχεία. Το κάνουν όλοι, αλλά στο facebook οι χρήστες κάνουν μια καθημερινή online ψυχανάλυση καταθέτοντας τις προτιμήσεις τους ακόμα και για τα πλέον προσωπικά θέματα.

Το facebook δεν χρειάζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για να προσελκύσει χρήστες. Οι χρήστες δημιουργούν περιεχόμενο και αυξάνουν τον αριθμό των συνδέσεων. Το facebook μόνο ρωτάει με έξυπνο τρόπο. Ρωτάει αλλά δεν ξεχνάει:

«Όταν τροποποιείτε τις προσωπικές πληροφορίες που έχετε διαθέσει, το facebook κρατάει αντίγραφο των προηγούμενων πληροφοριών για ένα εύλογο χρονικό διάστημα». Ευτυχώς, όμως, μας λέει πως πρέπει να έχουμε κατά νου ότι τα προσωπικά μας δεδομένα μπορεί να εκτεθούν σε κακόβουλα μάτια: «Δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι τα προσωπικά σας δεδομένα δεν θα εκτεθούν σε μη εξουσιοδοτημένα άτομα. Αντιλαμβάνεστε και αποδέχεστε ότι ακόμα και αν διαγράψετε τις προσωπικές σας πληροφορίες, αυτές μπορεί να έχουν μείνει αποθηκευμένες σε σελίδες τρίτων». Θέλετε ένα παράδειγμα; Πολύ πρόσφατα γόνοι γνωστών πολιτικών και επιχειρηματικών οικογενειών της χώρας είδαν να ξετυλίγεται στις σελίδες κυριακάτικης εφημερίδας όλο το κουβάρι των κοινωνικών γνωριμιών τους. Οι περισσότεροι χρήστες δεν αξιοποιούν τη δυνατότητα να απομονώσουν το προφίλ τους, επιτρέποντας την προβολή του μόνο στους φίλους τους. Αν, όμως, έχουμε να κάνουμε με εξουσιοδοτημένες κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, τότε το facebook θα χαρεί να εξυπηρετήσει:

«Χρησιμοποιώντας το facebook συμφωνείτε στη μεταφορά προσωπικών σας δεδομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Μπορεί να υποχρεωθούμε να διαθέσουμε τα προσωπικά σας στοιχεία έπειτα από νομικές αιτήσεις ή δικαστικές αποφάσεις. Αυτό μπορεί να σημαίνει τη διανομή πληροφοριών σε τρίτες εταιρίες, δικηγόρους ή πράκτορες κυβερνητικών υπηρεσιών».

Στο facebook θα παραμείνεις έστω και νεκρός. Μπορεί να ακούγεται γλυκό καθώς οι φίλοι σου σπεύδουν στη σελίδα σου και γράφουν διάφορα όμορφα, αλλά από ένα σημείο και μετά γίνεσαι ένας ηλεκτρονικός βρικόλακας. Η υπηρεσία θέλει στοιχεία και ένα φορτίο χαρτιά για να διαγράψει το προφίλ ενός ανθρώπου που πέθανε. Ίσως να είναι, τελικά, η σύγχρονη εκδοχή της έννοιας για τη μετά θάνατο ζωή, που μπορεί να είναι και καλύτερη από μια ζωή στο facebook.

Οι άνθρωποι πίσω από το facebook

Το facebook δεν πωλείται, τουλάχιστον προς το παρόν. Η κεφαλαιοποίησή του αποτιμάται στα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Έχει προσελκύσει τις μεγαλύτερες εταιρίες της δικτυακής οικονομίας, αλλά περιόρισε τη συμμετοχή τους σε μικρό ποσοστό των μετοχών. Ακούστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες φήμες περί εξαγοράς, αλλά καμία δεν ανταποκρίνεται, όπως φαίνεται, στην αλήθεια. Εξίσου ενδιαφέρουσα, όμως, είναι η πραγματικότητα για τη μετοχική σύνθεση της εταιρίας. Ο σταρ, αυτός που αναλαμβάνει να δανείζει πρόσωπο και φωνή στο facebook, είναι ο Μαρκ Ζούγκεμπεργκ, ο πρώην φοιτητής που δημιούργησε την υπηρεσία. Ο ίδιος έχει κατηγορηθεί πως «έκλεψε» την ιδέα από μια άλλη υπηρεσία. Στο διοικητικό συμβούλιο υπάρχουν άλλοι δύο άνδρες. Ο Τζιμ Μπρέιερ, που εκπροσωπεί ένα venture capital, και ο Πίτερ Θίελ. Ο Θίελ ξέρει από επενδύσεις. Είχε συμμετάσχει στη δημιουργία της πετυχημένης υπηρεσίας ηλεκτρονικών πληρωμών, του paypal. Έτσι, δέχθηκε να τοποθετήσει και 500.000 δολάρια στο facebook. Σήμερα το μερίδιό του αξίζει πάνω από 1 δισ. δολάρια.

«Μπορείς να έχεις μια τράπεζα που δεν κινδυνεύει από επανάσταση, αρκεί να την εγκαταστήσεις στο Βανουάτου», λέει ο Θίελ, που λατρεύει τους φορολογικούς παραδείσους και μισεί τους φόρους. Δεν είναι ο μόνος που το πιστεύει. Πιστεύει και άλλα. Πως ο ιδανικός κόσμος είναι έξω από τα όρια του πραγματικού, είναι εικονικός και ελέγχεται από μηχανές με νοημοσύνη υψηλότερη της ανθρώπινης. Αν πείτε πως λέει βλακείες, θα σας απαντήσει ότι με κάτι τέτοια έγινε πλούσιος και δεν θα έχει άδικο. Ας δούμε και το τρίτο μέλος του διοικητικού συμβουλίου, τον Τζιμ Μπρέιερ. Ο Τζιμ, μέσω των συμμετοχών του σε άλλες εταιρίες, είναι στενά, πολύ στενά, συνδεδεμένος με την Q-Tel. Τι είναι πάλι αυτό; Είναι ένα venture capital, ένα επενδυτικό κεφάλαιο, που ελέγχεται, επισήμως, από τη CIA. Σκοπός του είναι να συνδέει την καλή υπηρεσία με την τεχνολογία αιχμής, επενδύοντας σε εταιρίες με αντικείμενο χρήσιμο για τα ζωτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αν μη τι άλλο, φακέλωμα τέτοιου μεγέθους έχει και ενδιαφέρον, αλλά και ζωτική χρησιμότητα για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών."

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε αμερικανικά πανεπιστήμια έδειξε πως το facebook είναι ο δεύτερο πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο, μαζί με το σεξ και την μπίρα. Πρώτο είναι το ipod. Κάθε μέρα 200.000 άνθρωποι δημιουργούν σελίδα στην υπηρεσία. Κάθε χρήστης "ανεβάζει" κατά μέσο όρο 44 φωτογραφίες συνδεδεμένες με το πρόφιλ του. Το facebook είναι ο έκτος δημοφιλέστερος δικτυακός τόπος στο Internet. Χώρες με τους περισσότερους χρήστες: ΗΠΑ, Καναδάς, Βρετανία, Αυστραλία, Τουρκία.

Αντιγραφή από τον "Ελεύθερο Τύπο" (Σάββατο 1 Μαρτίου 2008)

2008-04-16T20:09:00.000+03:00

Κόκκινη, ναι. Αυθεντική, πάντα.
Ποτέ δεν κατάλαβα πώς μου "κόλλησε" αυτή η ιδιότητα.
Με ακολουθεί χρόνια τώρα... στις περιπλανήσεις μου στο διαδίκτυο,
στα ψευδώνυμα που έχω επιλέξει κατά καιρούς στο διάβα μου.
Παλιά γνώριμη με αρκετούς... ελπίζω.

Πιο παλιά πίστευα ότι η δημιουργία ενός weblog αφορούσε μόνο τους περισπούδαστους με λογοτεχνικές ανησυχίες που επέλεγαν να εκτονώσουν τις εξάρσεις της φιλολογικής τους αναζήτησης μεταξύ φίλων και αγνώστων...
Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι αυτό το "μπουκάλι στον ωκεανό" μπορεί να κρύβει πολλά μηνύματα και η αλληλεπίδρασή του με άλλα αντίστοιχα μηνύματα σε άλλα μπουκάλια στον ωκεανό του διαδικτύου... ίσως κατορθώσει τελικά να πει κάτι παραπάνω... στα ώτα όσων εξακολουθούν να ακούν.
Αρκεί, όμως, αυτό;

Πληροφορήθηκα το καλοκαίρι, σε κάποιο φόρουμ ιστοσελίδας που συμμετέχω ενεργά αρκετά χρόνια τώρα, για την οργάνωση μιας σιωπηλής διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα... μετά τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στην Πάρνηθα, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, την Ήπειρο.

Ένα τσούρμο μαυροφορεμένοι πενθούντες, τεθλιμμένοι συγγενείς της Γης... που υπέφερε τα πάνδεινα στο βωμό κάποιων συμφερόντων... συνεπικουρούμενα από την αναλγησία εν όψει εκλογών. Αποφάσισα να συμμετάσχω... παρ' όλο που δε διέθετα blog τότε. Ήταν η πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής μου. Όσοι συμμετείχαν, θα το θυμούνται.

Μήνες μετά... τι έχει γίνει άραγε;